haiku

 

BO CZYM JEST SERCE

 

Bo czym jest serce

Wielkim żaglem

Wciąż zmienne wiatry je kołyszą

Jest wielki krzykiem

Wielką ciszą

Jest smutkiem kiedy pęka nagle

Z dobrego płótna jest utkane

Wśród silnych wiatrów i podmuchów

Lecz czasem

czasem tkwi w bezruchu

Stęsknione wiatru

Zrezygnowane

Lecz czasem

Samo pośród morza

Jest pełne lęku pełne strachu

Bo gdzieś na mrocznym świata dachu

Sierpy błyskawic

tną przestworza

Gdy świat się nagle

w piekło zmienia

Gdy wszystko nagle w mroku znika

Nie chce być samo

Chce sternika

Chce pana swego przeznaczenia

ZACHÓD SŁOŃCA NA BERNARDYŃSKIEJ

opada już

zasłona

całodziennej sceny

osiada na powiekach powiekach

mgiełka kolorowa

światło

barwy

muzyka

nierozłączne geny

twojego krwioobiegu

nie musisz

dziękować

Gdybyś

 

gdybyś

przyswoił szepty nocy

i mowę drzew wieczorną porą

dostrzegłbyś czas

zamknięty w słowach

pod wybujałą

metaforą

gdybyś się

z trawą zaprzyjaźnił

z dotykiem wysrebrzonej rosy

poznałbyś lekkość skrzydeł

ptasich

i radość stóp

cudownie bosych

gdybyś

się nie bał wchodzić częściej

w zieloną przestrzeń ścieżką polną

zamknąłbyś w wierszu słowo

szczęście

i odczarował słowo

wolność

gdybyś

to życie co jak chwilka

przeżył naprawdę nie na niby

poznałbyś wieczność

a dziś tylko

starość w niewoli słowa

gdyby