Ratunek sumienia

 wciąż się zastanawiasz dlaczego

ten cień nie cień duch nie duch

pozdrowił cię słowami

witaj poeto

nie popełniłeś nigdy wiersza

zastanawiałeś się tylko nieraz dlaczego

niebo ma kolor zielony a trawa niebieski

i czy aby nie z takiego właśnie

postrzegania świata bierze się niemożność

odróżniania rytmu pulsującego serca

od stukotu kół w wiecznej drodze donikąd

chowasz w kieszeni trącony nogą kamyk

upajasz się pięknym kłamstwem

że w ten sposób dajesz mu nieśmiertelność

przyglądając się robakom zastanawiasz się

co najbardziej lubią jadać na śniadanie

a dołączając myślami do kołującego

w kosmicznym chaosie klucza pisanych

atramentem znaków osiadasz słowami

na pięciolinii kartek przechowanego

na dnie szuflady szkolnego zeszytu

ale czy to powód

by wyzywać cię od poetów

jeżeli kiedyś jutro pojutrze wkrótce

zdecydujesz się powitać samego siebie

takim właśnie pozdrowieniem

będziesz miał prawo spojrzeć bez lęku

w oczy szklanej kuli

wtedy tak

wtedy pewnie tak