* * *

 

Tamten facio,

co w raju pod jabłonią przysiadał

obok Ewy,

jak głoszą wierzący,

może nawet naprawdę

na imię miał Adam,

lecz na drugie Tadeusz.

Tak sądzę.

* * *

 Kim dzisiaj byłem?

Sikorką.

Barwiłem przestrzenie szare.

Przysiadłem na sekundniku,

poćwierkać chciałem z zegarem,

lecz czas,

którego zawsze drażnią

powieki zaspane,

strącił mnie pianiem kura.

Spadaj,

powiedział.

Już ranek.

Koniec pewnego rozdziału

 tamten pociąg już odjechał

tak to bywa z pociągami

jakiś czas 

pulsował echem

potem zamilkł

zabrał bagaż pięknych złudzeń

i rozpłynął się w oddali

gdybym wskoczył

mógłbym jeszcze

coś ocalić

tamten pociąg zabrał ciebie

zabrał wszystko razem z tobą

pozostawił sny i nicość

granatową

wielki kosmos małej stacji

dzikość ławki obdrapanej

chłodny azyl

hibernacja

zadumanie

tamten pociąg nie chciał czekać

rozmył się w prześwicie nocy

ja wciąż czekam

nie wiem na co

nie wiem po co

brudna lampa na peronie

przedzieliła świat granicą

dalej ciemność

dalej koniec

dalej nicość

jeszcze tylko świt w pożodze

kończącego się rozdziału

martwe echo

w dolnym rogu

karty białej 

W zieleni i złocie

 

rumienisz się

rumienisz

rumieńcem świat podpalasz

iskierką i płomykiem

tańczącym w rytm zegara

płomienisz się

płomienisz

rozgrzanym świecisz wnętrzem

bez dymu i popiołu

bez szyb zraszanych deszczem

różowisz się

różowisz

lęki w pragnienia zmieniasz

jak róża przed zerwaniem

w przeczuciu zniewolenia

zielenisz się

zielenisz

wśród wizji nieprzejrzystych

nie próbuj tego zmienić

i nie wystudzaj myśli

dobarwisz się

dobarwisz

czas cię ozdobi złotem

ale na razie nie myśl

o tym co przyjdzie potem

wyzłocisz się

wyzłocisz

obrączką przed ołtarzem

poświatą złotych liści

gdy przyjdzie się zestarzeć

Dzieje się

 

Działo się. Wciąż się dzieje. Tylko włosy bielsze.

Ta biel cudem się zdaje. Ty też cudem jesteś.

W kolejnym kalendarzu przepisy na szczęście.

To nic, że już pół wieku. Pociągniemy jeszcze.

Nad łóżkiem dekoracje z wczorajszych podróży,

na zdjęciu, przy poduszce, uśmiecha się matka,

zasłony sama szyłaś, kiedy dzień się dłużył,

gdzieś w tle żeliwny moździerz i naftowa lampa.

Podkowa w progu domu wizją szczęścia mami,

na ścianach zapis życia w grubych złotych ramach,

w kuchennych zakamarkach słoje z przetworami,

w powietrzu zapach chleba, który pieczesz sama.

Ptak, dobrze nam już znany, przysiadł na balkonie,

na jedenastym piętrze czuje się jak w niebie.

Wabi go zapach kwiatów. Bratki i begonie,

przybrane szatą bluszczu, to cząsteczki ciebie.

Kwiat w doniczce, ptak w oknie, kalendarz na ścianie,

wiersze, którymi głoszę, że zawsze i wszędzie...

Od pół wieku niezmiennie, podając ci kawę

odmieniam w myślach słowa:

b y ł a ś, j e s t e ś, b ę d z i e s z,

--

fraszki na Klub w temacie wola i paw

 

WOLNA WOLA

chciałem ci zdradzić

plany na przyszłość

i czego chciałbym w życiu dokonać

by móc naprawić to

co nie wyszło

 ty odpowiadasz 

wolna wola

nie wiem

co chciałeś przez to wyrazić

tym beznamiętnym i smętnym tonem

ale odbieram to jak obrazę

uważam

że mam szybką wolę

***

piałem z zachwytu

na widok pawia

lecz już nie będę

już się zraziłem 

tym że się wypiął

do mnie plecami

rozłożył skrzydła

pokazał tyłek

Sen o posmaku earl grey

 

przyszłaś boso

i to było piękne

już się martwiłem

nie odnalazłem cię we śnie

próbowałem w wierszu

pomyślałem że może nie ta ulica

nie ten dom

nie ten sen

a przecież przyszłaś

boso

i to było piękne

milczenie szept modlitwa

do Boga do ciebie do nikogo

do jasności szarości ciemności

pewności stanowczości kruchości

naiwności nadziei zwątpienia

że może jednak nie ty

nie ja

a przecież przyszłaś

bardziej od nas cieszył się deszcz

trawa o smaku earl gray

rynna w amoku jam session

wszystkie inne wybryki natury

do których klanu chcielibyśmy

wstąpić na równych prawach

przyszłaś boso

i to było piękne